Powtórka z urodzin Izy. Tym razem z Wiśniewskimi. I tym razem Pola bawiła się wyśmienicie.

Powiem wam, że Pola rośnie. I to w takim tempie, że boję się coś przeoczyć. Jak spoglądam na imprezę urodzinową Izy w lipcu to widzę małego szkraba, który dopiero uczył się raczkować. A tu - już daje się powozić, dyskutuje z kuzynami i damą do całowania się staje. No i sorry, pierwszą spineczkę na głowie ma.

Odwiedziny cioci Eli, co Polę i Ninę ma i w Hamburgu chwilowo zamieszkała.

Ciocia wpada rzadko i dosłownie na chwilkę, ale wybacza jej się to, bo fajny klimat roztacza i ciepło w sercu zostawia. A co do naszej rozmowy ciociu to stało się :) moja Pola bedzie miała rodzeństwo.

Po prostu ładna buźka ze spineczką we włosach, której nie widać.

Dokopaliśmy się do archiwum rodzinnego. A tak się wszyscy upierali, że Polcia to po mamusi :)

Wiek: 16 miesięcy.

Umówmy się, do księżniczki to jej daleeeeeko, ale przynajmniej kupa była. I to pierwsza i do tego zarejestrowana.

A cytując czytaną przez mamę Joasię Szczepkowską "co nie zarejestrowane nie stało się nigdy".

i się zaczęło. Mimo późnej pory instynkt łowczy łowczego Adama dał się we znaki :)

Ciocia robiła wszystko, żeby ich powstrzymać. Nic nie dało, jedni gonili, inni uciekali. Pomogło dopiero przekupstwo Poli, która bąka puściła i Adama wcięło. Ot taka młoda zaradność.

Ciocia Karinka zaprosiła rodzinę Wiśniewskich na noclegów parę.

A, że rodzina nasza w odwiedziny chodzić lubi - nieodmówiła. Szkód chyba nie narobiła, no może koty z lekka spłoszyła, ale czas cudnie spędziła. Odwiedzili nas również kawaler Adam z mamą Agatą.

Jedno podczas tej niewinnej zabawy odkryliśmy na pewno - że zmysł węchu u Poli rowija się prawidłowo :)

Wrażliwa na zapachy niczym Jan Baptysta Grenouille. Pozostaje mieć nadzieję, że obejdzie się delikatniej z tą pszczółkową stópką :)

Odwiedzili nas dziadek i babcia Wiśniewscy. Z Polą spacerowali, do zdjęć pozowali i o samopoczucie pytali. I nie wychodzili z podziwu jaka ona duża.

Tatuś, patrz jakie ładne światełko...

Ciocia Chodzia w odwiedzinach. Przemiło jak zwykle. Nie sugerować się tym co wyprawia matka. Ona już tak ma, od 8 miesięcy.

Korzystając z jeszcze ładnej pogody zebralismy się na Młocinach, żeby zapiknikować. Nie przewidzieliśmy, że zakładom pracy też przyjdzie to do głowy:)

Ale jak zwykle było świetnie. Ba, nawet lepiej. Była pizza, kiełbacha, ciasteczka EKO i napoje z pobliskiego McD. Dzieci stoczyły turnieje rycerskie, bo wujo Arthur z kompletem mieczy przyjechał. Cioteczki sie nagadały, wujowie napracowali przy bawieniu małych brzdący, a Pola przeszła wszystkie przeszkody, by na oponie się pobujać.